Δεν φτάνει μόνο η γνώση, χρειάζεται και συναίσθημα

Δεν φτάνει μόνο η γνώση, χρειάζεται και συναίσθημα

Είναι προνόμιο να μπορείς να κάνεις καθημερινά αυτό που αγαπάς. Αυτό για μένα είναι το μυστικό της ευτυχίας.

Ο χρόνος της ζωής κυλά με μια υπέροχη αίσθηση. Όταν νιώθεις ότι δημιουργείς και ότι προσφέρεις, νιώθεις πραγματικά δυνατός.

Όταν αποφάσισα να ασχοληθώ με την αισθητική -πολύ συνειδητά και με όρεξη να επενδύσω ατέλειωτες ώρες σε μελέτη, πρακτική και πειραματισμό-, αυτός ο τομέας προσπαθούσε ακόμα να βρει τον εαυτό του στην Ελλάδα. Έτσι, λοιπόν, ήξερα ότι δεν θα έβρισκα έτοιμο έδαφος να προχωρήσω και να εξελιχθώ. Έπρεπε να το καλλιεργήσω μόνη μου: με πολλή δουλειά, υπομονή και διάθεση να εξερευνήσω τον Άνθρωπο.

Oταν οι γνώσεις μου είχαν φτάσει σε επίπεδο τέτοιο που μπορούσα να τις μεταδώσω, το αίσθημα ευθύνης μεγάλωσε.

Η εκπαίδευση είναι ένα κομμάτι της δουλειάς μου στο οποίο δίνω μεγάλη βαρύτητα και προσπαθώ να δίνω όχι μόνο γνώσεις, αλλά και τροφή για σκέψη και ερεθίσματα στις εκπαιδευόμενες αισθητικούς που θέλουν να μυηθούν στα μυστικά του ημιμόνιμου μακιγιάζ.

Μέσω από αυτό το άρθρο, θα ήθελα να αναφερθώ σε όλα αυτά που κατά τη γνώμη μου χτίζουν το προφίλ ενός επαγγελματία με μέλλον και γερές βάσεις στον τομέα μας. Δεν είναι μόνο οι γνώσεις, όχι. Αυτές και μόνο αυτές, δεν μπορούν να χτίσουν σχέση εμπιστοσύνης με τον άνθρωπο που απευθύνεται σε μας για να βελτιώσει τον εαυτό του.

Πρέπει να εμβαθύνουμε στην προσωπικότητά του, να «δούμε» πίσω από αυτό που «φαίνεται» κατά τη συναναστροφή, να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον ασφάλειας. Να μπούμε στη θέση του.

Δεν απαιτείται, λοιπόν, μόνο γνώση αλλά και συναίσθημα.

Tην ώρα που εφαρμόζουμε την τεχνική, θα πρέπει οι αισθήσεις μας να είναι σε εγρήγορση.

Να είμαστε καλοί ακροατές και να μπορούμε να αφουγκραζόμαστε τις ανάγκες του άλλου. Να αντιλαμβανόμαστε στοιχεία της προσωπικότητάς του και να αντιδράμε με γνώμονα την ψυχοσύνθεσή του.

Να είμαστε δεκτικοί, ευέλικτοι στην επικοινωνία, διακριτικοί και εχέμυθοι. Ευχάριστοι αλλά όχι ενοχλητικοί. Περίεργοι να εξερευνήσουμε τον άνθρωπο που έχουμε απέναντί μας αλλά όχι αδιάκριτοι. Σοβαροί αλλά όχι απόμακροι.

Kαι κάτι ακόμα. Aν δεν βλέπεις την δουλειά σου σαν παιδί σου, σαν μια δραστηριότητα που θα έκανες ακόμα και χωρίς χρήματα -σαν χόμπι δηλαδή- και την βλέπεις καθαρά ως ένα μέσο βιοπορισμού, σύντομα θα αρχίσεις να νιώθεις πλήξη. Με δυσκολία θα σηκώνεσαι από το κρεβάτι σου τα πρωινά για να ζήσεις τη νέα μέρα που έχει ξεκινήσει. Θα κοιτάς το ρολόι και θα μετράς μία μία τις ώρες που δουλεύεις. Δεν θα βρίσκεις κανένα ενδιαφέρον στο να εξελιχθείς, να δημιουργήσεις. Να είστε σίγουρες ότι όταν συμβαίνουν όλα τα παραπάνω ο πελάτης τα εισπράττει. Μπορεί πολύ γρήγορα να καταλάβει αν πραγματικά είσαι παθιασμένος με τη δουλειά σου ή αν είσαι εστιασμένος στο πορτοφόλι του και στα μάτια σου εμφανίζονται ευρώ -όπως στα καρτούν- κάθε φορά που τον βλέπεις. Ο πελάτης δεν νιώθει εύκολα ασφαλής αν αισθάνεται ότι απέναντί του έχει έναν επαγγελματία που σκέφτεται καθαρά και μόνο το συμφέρον του. Αν προσπαθήσετε να κερδίσετε χρήματα από ένα πελάτη που μπορεί να μην χρειάζεται εφαρμογή τεχνικής ή θεραπεία, τότε στο μέλλον μειώνονται κατά πολύ οι πιθανότητες να τον ξαναδείτε.

Για να γίνεις ένας σωστός επαγγελματίας και ένας δημιουργικός άνθρωπος, χρειάζεται δουλειά με τον εαυτό σου. Μια καλή σχέση μαζί του. Επίγνωση των ορίων σου και ανοιχτό μυαλό.

Με όλα αυτά είναι βέβαιο ότι θα χτιστεί ένα πολλά υποσχόμενο μέλλον στον μεγάλο και μαγικό κόσμο της αισθητικής.