Ο δρόμος προς την κορυφή δεν είναι εύκολος – Πώς έγινα η πρώτη Grand Μaster στο ημιμόνιμο μακιγιάζ στην Ελλάδα 

Ο δρόμος προς την κορυφή δεν είναι εύκολος – Πώς έγινα η πρώτη Grand Μaster στο ημιμόνιμο μακιγιάζ στην Ελλάδα 

To να αγαπάς την δουλειά σου είναι η πρώτη προϋπόθεση για να επιτύχεις σε αυτή. Η δεύτερη προϋπόθεση είναι η συνεχής κατάρτιση, η ακόρεστη διάθεση για μάθηση. Η δουλειά του τεχνίτη ημιμόνιμου μακιγιάζ είναι μια παρεξηγημένη υπόθεση στην Ελλάδα. Ένα σεμινάριο δεν αρκεί για να ονομαστεί κάποιος expert σε αυτόν τον τομέα. 

Ένας επαγγελματίας είναι έτοιμος να προσφέρει με ποιότητα και ασφάλεια τις υπηρεσίες του όταν πλέον έχει χάσει το μέτρημα στις δοκιμές πάνω σε μια τεχνική. Αν μπορεί ακόμα να τις μετράει με τα δάχτυλα των χεριών του, τότε δεν είναι ακόμα έτοιμος. Σας ακούγεται αυστηρό; Δεν είναι καθόλου. Είναι ένας κανόνας που έχει προκύψει μέσα από τα 30 χρόνια εμπειρίας μου. 

Ο τίτλος της Grand Master στο ημιμόνιμο μακιγιάζ στην Ελλάδα δεν ήρθε ξαφνικά, ούτε έχω επαναπαυθεί που τον έχω κατακτήσει. Ξέρετε, οι τίτλοι έρχονται και φεύγουν. Το θέμα είναι να μην φεύγουν από κοντά μας οι πελάτες μας μετά την παροχή υπηρεσιών. Να μην νιώθουν ότι δεν πήραν το τέλειο. Να διαπιστώνουν ότι τελικά θα μπορούσαν να έχουν κάνει κάτι άλλο, αλλά ο τεχνίτης δεν είχε τις γνώσεις για να τους το προσφέρει.

Πάλεψα πολύ. Ξεκίνησα να δουλεύω σε έναν τομέα που ήταν άγνωστος στην Ελλάδα. Διέθεσα προσωπικό χρόνο -τον «έκλεψα» από την οικογένεια και τους φίλους μου. Η Σταυρούλα ήταν πάντα απασχολημένη. Όμως δεν παραπονιόμουν. Ήξερα ότι μόνο έτσι θα μπορούσα να προχωρήσω.

Δεν διαφήμιζα μόνη μου την δουλειά μου, άφηνα τις πελάτισσές μου να το κάνουν. Δεν υποσχόμουν υπερβολικά αποτελέσματα, μιλούσα πάντα για την αξία που έχει η φυσικότητα. Έμαθα να ακούω τον άνθρωπο που έχω απέναντί μου και να προσαρμόζω τις γνώσεις μου στις ανάγκες του, να μην βιάζομαι να αποδείξω πράγματα. Δούλευα πάντα με σύστημα κι ακόμα έτσι δουλεύω. 

Δεν είναι ο δρόμος για μια μεγάλη καριέρα στρωμένος με ροδοπέταλα. Έχει δυσκολίες, εμπόδια, αμέτρητες ώρες μελέτης και δουλειάς σιωπηλής, χωρίς τυμπανοκρουσίες και εντυπωσιασμούς. Κάθε μέρα, ένας τεχνίτης ημιμόνιμου μακιγιάζ θα πρέπει να έχει έναν και μόνο ανταγωνιστή: τον χθεσινό εαυτό του. Στην Ελλάδα, οι τεχνίτες ημιμόνιμου μακιγιάζ είναι πολλοί και συνεχώς θα αυξάνονται. Από τη μια μεριά, είναι καλό για τον χώρο μας αυτό: σημαίνει ότι έχει μέλλον. Από την άλλη, για να μπορέσουν όλοι αυτοί οι τεχνίτες που βγαίνουν στην αγορά να αποκτήσουν το δικό τους σταθερό πελατολόγιο, θα πρέπει να κάνουν θυσίες. Προσωπική δουλειά, παρακολούθηση εκπαιδεύσεων, μελέτη. 

Ο πελάτης, αν αντιληφθεί ότι δεν του έχει προσφερθεί το καλύτερο δυνατό, δεν θα μείνει για πολλά χρόνια πιστός στον επαγγελματία. Θα φύγει, χωρίς τύψεις και χωρίς εξηγήσεις. Ο τίτλος της πρώτης Ελληνίδας Grand Master με τιμά. Μα δεν με κάνει να επαναπαύομαι. Με κάνει να θέλω να δίνω κάθε μέρα το καλύτερο δυνατό. Να κοιτάω ακόμα πιο μακριά, να εισάγω καινοτομίες στην αγορά, να βάζω τον πήχη της δουλειάς μας ακόμα πιο ψηλά. 

Leave a comment